Kişi mutluluğu arayamaz, çünkü o Hakikat’i kavrama sonucu ortaya çıkar. Güvence ve zevk elde etmeyi amaçlayan bir kişilik mutlu olamaz. Zevk ya da güvence peşinde koşmak, hoşa gitmeyen veya insanı ürküten bir gerçeğin üstünün örtülmesine yol açar. Bu da otomatik olarak mutluluğu engeller. Çünkü Mutluluk, Hakikat’in kıymeti bilindiğinde kalpte beliren aydınlıktır. Mutluluk hali hafiflik, haz duyma, hoşlanma, sevinç ve tatlılık halidir. Kişi bir aydınlığa, bir neşeye, dertsiz tasasız bir mevcudiyete dönüşür. Gerçeklikten haz duyar. Hayatı neşeli ve eğlenceli bir macera olarak görür. Her an başlıbaşına bir mutluluk kaynağıdır, çünkü orada yalnız Hakikat vardır. Kişi anlar ki Mutluluk, Hakikat’in nefesi olan Sevgi’nin aydınlığıdır.

-A.H. ALMAAS