Yapay “Ben”i ardında bıraktığında, geriye kalan gerçek “Ben”, sahte “Ben”in ışığı kıran, çamurlu suları aracılığıyla değil, doğrudan doğruya görür. Zen ustalarının “yaban defnesinin kokusu”, “avludaki servi ağacı”, çay fincanı, “acıktığımda yiyorum, susadığımda içiyorum, yorulduğumda yatıp uzanıyorum”, “hiçbir şey senden gizlenmiş değil” gibi ifadeleri doğrudan doğruya tecrübe edilir. Bu, donmuş haldeki suyun eriyip buzluktan kurtulmasıdır. Ama doğruca senin gözlerinden bakar yalnız; uzaklarda, gizemli, erişilmez, şimdiki zamanda idrak edilemez bir şey değildir. Şu an orada varolan şeydir o.

-WEI WU WEI